چاردری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چاردری . [ دَ ] (اِ مرکب ) اطاقی که چار در داشته باشد. اطاقی دارای چهار در. خانه ٔ چاردری : عیسی ز چاردری با جمله جمع رسل پیش آمده بادب کرده سلام ادا. مجیر بیلقانی (در وصف معراج رسول ). ◄ کنایه است از عالم . (از ناظم الاطباء). ◄ کنایه است از عناصر اربعه . (از مجموعه ٔ مترادفات ص ٢٥١).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی