چارپخ

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

چارپخ . [ پ َ ] (اِ مرکب ) نوعی از خیمه که در هند «بی چوبه » خوانند. (آنندراج ). ◄ هر چیز چهارگوشه . (ناظم الاطباء).