چاشتخواران
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چاشتخواران . [ خوا / خا ] (اِخ ) نام محلی . نام صحرایی، منزلگاهی در بیابان، بین راه گرگان و ری : یک روز به منزلی که آن را چاشتخواران گویند خواسته بود پدر که پسر را فروگیرد. (تاریخ بیهقی چ فیاض ص ١٣٣).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چاشتخواران . [ خوا / خا ] (اِخ ) نام محلی . نام صحرایی، منزلگاهی در بیابان، بین راه گرگان و ری : یک روز به منزلی که آن را چاشتخواران گویند خواسته بود پدر که پسر را فروگیرد. (تاریخ بیهقی چ فیاض ص ١٣٣).