چاشت/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهفرهنگ فارسی معینفرهنگ فارسی معین[ په. ] (اِ.) ۱- اول صبح، بخش نخستِ روز. ۲- غذایی که به هنگام چاشت خورند.مترادفها و واژههای مرتبطناهار، ناهاری ≠ شامطعام چاشتصبحهنگام، چاشتگاه، میانهروزواژه قبلی: چارکواژه بعدی: چاشتگاه