چامه زن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چامه زن . [ م َ / م ِ زَ ] (نف مرکب ) ساززن . موسیقی دان . آهنگ نواز. نغمه زن . آنکه سرود ونغمه در دستگاه موسیقی ساز کند و بوسیله ٔ یکی از آلات موسیقی بنوازد یا بخواند. کسی که خواندن یا زدن نغمه و سرود را در دستگاههای موسیقی داند : بدان چامه ٔ زن گفت کای ماهروی بپرداز دل چامه ٔ شاه گوی . فردوسی .