چامیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چامیدن . [ دَ ] (مص ) شاشیدن . (برهان ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). بول کردن . (برهان ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). کمیز انداختن . (ناظم الاطباء). ادرار کردن . و رجوع به چامین شود. ◄ دمیدن . ◄ وزیدن . (ناظم الاطباء). ◄ رفتار بناز. چمیدن مخفف چامیدن است . (فرهنگ نظام ).