چاه بردی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چاه بردی . [ ب َ ](اِخ ) ده کوچکی است از دهستان علا مرودشت، بخش کنگان شهرستان بوشهر که در ١٠٥ هزارگزی جنوب خاوری کنگان و یک هزارگزی راه عمومی اشکنان به پسرودک واقع شده و٦ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).
چاه بردی . [ ب َ ] (اِخ ) دهی از دهستان حیات داود بخش گناوه شهرستان بوشهر که در ٩ هزارگزی شمال گناوه و ٨ هزارگزی شوسه گچساران به گناوه واقع شده . جلگه، گرمسیر و مالاریائی است و ٢٠٠ تن سکنه دارد. آبش از چاه، محصولش غلات و خرما، شغل اهالی زراعت وراهش مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧). مؤلف مرآت البلدان نویسد: «قریه ای است از متعلقات بندر بوشهر و مضافات ». (از مرآت البلدان ج ٤ ص ١٣٢).