چاه سرگاهی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چاه سرگاهی . [ س َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان گله دار بخش کنگان شهرستان بوشهر که در ٨١ هزارگزی جنوب خاور کنگان، کنار راه فرعی لار به گله دار واقع شده . جلگه، گرمسیر و مالاریائی است و ٢٢٠ تن سکنه دارد. آبش از چاه، محصولش غلات و تنباکو و شغل اهالی زراعت است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).