چاه سیماب

چاه سیماب . [ هَِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از چاهی که از آنجا سیماب (جیوه، زیبق ) برمی آید. (از آنندراج ) : شهسواری از بر ما گشت عنان گردان که شد چاه سیماب، آستین از اشک بی آرام ما. فطرت (از آنندراج ).