چاه شور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چاه شور. (اِخ ) ده کوچکی است از دهستان حیات داود بخش گناوه ٔ شهرستان بوشهر که در ٢٠ هزارگزی شمال گناوه واقع شده و ١٥ هزار تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).
چاه شور. (اِخ ) دهی است از دهستان دلکان بخش بزمان شهرستان ایرانشهر که در ٥٥ هزارگزی جنوب باختری بزمان، کنار راه مالرو بمپور به کهنوج واقع شده . جلگه، گرمسیر و مالاریائی است و ٢٠٠ تن سکنه دارد. آبش از چاه، محصولش غلات، خرما و لبنیات، شغل اهالی زراعت وگله داری و راهش مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ج ٨).
چاه شور. (اِخ ) دهی است از دهستان طبس مسینا بخش درمیان شهرستان بیرجند که در ٨٧هزارگزی خاور درمیان واقع شده . جلگه و گرمسیر است وجمعیتی ندارد. آبش از آب شور چاه است و مالدارها به این محل می آیند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).