چاو چاوان

چاو چاوان . (نف مرکب، ق مرکب ) در حال چاویدن . ناله کنان . بانگ زنان . بانگ کنان ببانگی که مرغ جوجه دار کند خواندن جوجه های خود را. تیز تیز ناله کنان و بانگ زنان چون مرغی که دنبال جوجه ٔ گم گشته گردد : مرغ دیدی که بچه زو ببرند چاوچاوان درست چونان است . ◄ تیزتیز ناله و بانگ کنان از درد عشق . ◄ معوج و غیر مستقیم و منحرف . ◄ گمراه . (ناظم الاطباء). و رجوع به چاوچاو شود.