چاوان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چاوان . (نف، ق ) در حال چاویدن . بانگ کنان مرغی از دوری فرزند یااز بیم و جز آن . چاوچاوان . رجوع به چاوچاوان شود. و رجوع به چاو شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چاوان . (نف، ق ) در حال چاویدن . بانگ کنان مرغی از دوری فرزند یااز بیم و جز آن . چاوچاوان . رجوع به چاوچاوان شود. و رجوع به چاو شود.