چاودار
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ.) گیاهی از نوع غلات که ارتفاعش تا دو متر هم میرسد. خوشههای دراز و برگهای پهن دارد. بیشتر در زمینهای خشک و آهکی میروید، دانههایش برای تهیة آرد و نان به کار میرود.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِ.) گیاهی از نوع غلات که ارتفاعش تا دو متر هم میرسد. خوشههای دراز و برگهای پهن دارد. بیشتر در زمینهای خشک و آهکی میروید، دانههایش برای تهیه آرد و نان به کار میرود.
لغتنامه دهخدا؛ نسخه SQL
چاودار. (اِ) چودار. چودر. ویبگ . گیاهی هرزه که در غله زار روید و دانه ٔ آن چون گندمی لاغر و کشیده است . قسمی گندم وحشی . نوعی از حبوبات که در میان گندم و جو پیدا آید. و رجوع به چودار شود.
فرهنگ املایی
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی