چاوشان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چاوشان . [ وُ] (اِخ ) دهی است از دهستان ماهیدشت پائین بخش مرکزی شهرستان کرمانشاهان، که در ٧ هزارگزی باختر کرمانشاه و ٣ هزارگزی شمال شوسه کرمانشاه بشاه آباد واقع شده، تپه ماهور و سردسیر است و ١٥٠ تن سکنه دارد. آبش از چشمه و محصولش غلات دیم و لبنیات است . شغل اهالی زراعت و گله داری است . در تابستان از طریق چشمه سینه اتومبیل میتوان برد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).