چاوک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چاوک . [ وَ ] (اِخ ) دهی از دهستان سرشیو بخش مریوان شهرستان سنندج که در ٥ هزارگزی شمال دژ شاهپور و ٢ هزارگزی ثلاثه ٔ بالا واقع شده دامنه و سردسیر است و ١٢٥ تن سکنه دارد. آبش از چشمه و محصولش غلات، لبنیات و توتون میباشد. شغل اهالی زراعت و گله داری وراهش مالرو است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٥).
چاوک . [ وَ ] (اِ) مخفف چکاوک است . (برهان ) (جهانگیری ). بمعنی چکاوک و مخفف آن است . (انجمن آرا) (آنندراج ) چکاوک . (ناظم الاطباء). مرغی باشد برابر به گنجشک .(برهان ). قبره (به عربی ) (برهان ). (ناظم الاطباء).