چاپار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چاپار. (اِخ ) نام محلی کنار راه سنندج و ساوجبلاغ میان میرزامیرانشاه و گردنه ٔ امیرآباد در ١٥٥٠٠٠ گزی سنندج .
چاپار. (ترکی، اِ) پیک . چپر. برید. پست . قاصد. نامه بر. گسی بنده . و رجوع به پیک و برید و چپر و گسی بنده وچاپارخانه شود. ◄ نام نوعی خراج که در پیش از قراء میگرفته اند. (مرآت البلدان ج ١ ص ٣٣٧).