چاپک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چاپک . [ پ ُ ] (اِخ ) ... حاجِب . یکی از غلامان سرای سلطان محمود غزنوی که پس از وی از سلطان مسعود منصب حاجبی یافت : چند تن از غلامان سرای امیر محمود چون تای اغلن و ارسلان و حاجب چاپک که پس از آن از امیر مسعود رضی اﷲ عنه حاجبی یافنتد. (تاریخ بیهقی چ فیاض ص ١٢٢).
چاپک . [ پ ُ ] (ص ) رجوع به چابک شود.