چاچله

چاچله . [ ] (اِخ ) نام للکای دیلمان است . (حاشیه ٔ فرهنگ اسدی نخجوانی ).

چاچله . [ چ َ ل َ / چ َ ل ْ ل َ ] (اِ) کفش و پای افزار چرمی . پوزار. نوعی کفش . قسمی پای افزار. مطلق پاپوش : گرفتم که جایی رسیدی ز مال که زرین کنی صندل و چاچله . عنصری . غلام ارساده رو باشد و گر نوخطبود خوشتر خوش اندر خوش بود باز آنکه با زوبین و چاچله . عسجدی . کبر کردندی همه بر کتفشان نی گوردین صدر جستندی همه در پایشان نی چاچله . مسعودسعد. بس که کند بچشم و سر بر در درگه تو بر صاحب چاچ و کاشغر خدمت کفش و چاچله . فلکی شروانی .