چاک ران

چاک ران . [ ک ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه است از فرج .(آنندراج ) (غیاث ). فرج . (ناظم الاطباء) : شکر گوئید ای سپاه و چاکران رسته اید از شهوت و از چاک ران . مولوی . ◄ کنایه است از دبر. (آنندراج ) (غیاث ). دبر. (ناظم الاطبا).

چاکران . (اِخ ) از قراء و بلوک تورا و تونیان از بلوکات و مضافات هرات است . (مرآت البلدان ج ١ ص ٧٢).