چای کار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چای کار. (نف مرکب ) چای کارنده . کارنده ٔ چای . کشت کننده ٔ چای . زارع چای . آنکه چای کاری کند و در کشت و زرع چای اطلاع و بصیرت دارد. ◄ (اِخ ) لقب شاهزاده کاشف السلطنه که در زمان سلطنت مظفرالدین شاه میزیسته و هم او برای نخستین بار بذر چای را از کشور چین با خود بایران آورده و کشت چای را در کشور ایران و در اراضی گیلان بمرحله ٔ آزمایش و عمل درآورده است . رجوع به کاشف السلطنه در همین لغت نامه شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی