چتر زر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چتر زر. [ چ َ رِ زَ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از آفتاب باشد. چتر زرین . (انجمن آرا) (آنندراج ). برای آفتاب استعمال کنند. (از فرهنگ نظام ). چتر روز. چتر سحر : بی جوش خون ز موکب ساغر گذشته ایم بی چتر زر چو لشکر آتش دویده ایم . خاقانی . رجوع به چتر روز و چتر زرین شود.