چرازن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چرازن . [ چ َ زَ ] (نف مرکب ) چرنده . (آنندراج ) (غیاث ). چراکننده : بهر وادی که رفتندی چرازن تو گوئی موج میزد سیل روغن . جامی (در صفت گوسفندان یوسف ) (از آنندراج ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چرازن . [ چ َ زَ ] (نف مرکب ) چرنده . (آنندراج ) (غیاث ). چراکننده : بهر وادی که رفتندی چرازن تو گوئی موج میزد سیل روغن . جامی (در صفت گوسفندان یوسف ) (از آنندراج ).