چراغ آسمان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چراغ آسمان . [ چ َ / چ ِ غ ِ س ْ / س ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) چراغ آسمانی . کنایه از آفتاب . (آنندراج ). آفتاب . (ناظم الاطباء). چراغ جهانتاب .چراغ سپهر. چراغ جهان . چراغ عالم افروز : گرچه از کبریت بفروزد چراغ زو چراغ آسمان پوشیده اند. خاقانی . رجوع به چراغ آسمانی و چراغ سپهر شود. ◄ ماهتاب . (ناظم الاطباء).