چراغ آه

چراغ آه . [ چ َ / چ ِ غ ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) ظاهراً خاقانی در بیت ذیل بمعنی شعله و سوز آه، شعله ٔ دم، روشنی دم ونفس و آه مشتعل و فروزان آورده : با چراغ آسان نشاید بر سر گنج آمدن من چراغ آه چون بنشاندم آسان آمدم . خاقانی .