چراغ دستی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چراغ دستی . [ چ َ / چ ِ دَ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) چراغ کوچک نفتی یا برقی که مخصوص بدست گرفتن و با خود داشتن و از جایی بجایی بردن است . فانوس کوچک . چراغ برقی کوچک و استوانه ای شکل دارای لامپ و قوه ٔ برق که با فشار دادن دگمه ای روشن و خاموش شود. چراغ قوه . رجوع به چراغ شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی