چرب و چپول
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چرب و چپول . [چ َ ب ُ چ َ ] (ص مرکب، از اتباع ) در تداول عامه، چرب و چیل . چرب و چیلی . بیشتر به اطفالی گویند که غذای چرب خورده، لب ها و اطراف دهان را به چربی بسیار آلوده اند. به کودکی طعام خورده و اطراف دهان و نوک بینی به چربو و طعام آلوده گویند. رجوع به چرب و چیل شود.