چرب گفتار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چرب گفتار. [ چ َ گ ُ ] (ص مرکب ) چرب زبان . چرب سخن . چربگو. خوش سخن و شیرین زبان : از آن چرب گفتار شیرین زبان گره برگشاد از دل مرزبان . نظامی . همه نیم هشیار و شه نیم مست همه چرب گفتار و شه چرب دست . نظامی . رجوع به چرب زبان و چرب سخن و چربگو شود.