چرخ اخضر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چرخ اخضر.[ چ َ خ ِ اَ ض َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) فلک ماه . (ناظم الاطباء). کره ٔ ماه . چرخ اثیر. ◄ چرخ . کنایه از آسمان و سپهر و فلک و فلک اول : همی تا جهانست و این چرخ اخضر بگردد همی گرد این گوی اغبر. ناصرخسرو. ناصر غلام و چاکر آنکس که این بگفت جان و خرد رونده بر این چرخ اخضرند. ناصرخسرو. بدانش گرای ای برادر که دانش ترا برگذارد از این چرخ اخضر. ناصرخسرو. ای قادری که هست بتقدیر حکم تو گردنده چرخ اخضر و تابنده مهر و ماه . سوزنی . خوی شاهان در رعیت جا کند چرخ اخضر خاک را خضرا کند. مولوی .