چرخ مدور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چرخ مدور. [ چ َ خ ِ م ُ دَوْ وَ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) چرخ . آسمان . (ناظم الاطباء) : ای خوانده بسی علم و جهان گشته سراسر تو بر زمی و از برت این چرخ مدور. ناصرخسرو. این چرخ مدور چه خطر دارد زی تو چون بهره ٔ خود یافتی از دانش مضمر. ناصرخسرو. ◄ بخت ناپایدار. (ناظم الاطباء).