چرخ گردنده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چرخ گردنده . [ چ َ خ ِ گ َ دَ دَ / دِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) چرخ . چرخ گردان . آسمان . فلک . چرخ گردون . گردون . سپهر : نگارنده ٔ چرخ گردنده اوست فزاینده ٔ فره ٔ بنده اوست . فردوسی . چو از چرخ گردنده بفروخت مهر بیاراست روی زمین را به چهر. فردوسی . رجوع به چرخ و چرخ گردان شود.