چرخگاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چرخگاه . [ چ َ ] (اِ مرکب ) کنایه از حلقه ٔ سماع . (آنندراج ). دایره ای که درویشان در حین رقص بر دور آن میگردند. (ناظم الاطباء) : به پهلو درافتاده از چرخگاه زند چرخ خوابیده چون چرخ چاه . ملاطغرا (در هجو شیخ ریائی، از آنندراج ). ◄ جای رقصیدن . (ناظم الاطباء).