چست خیز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چست خیز. [ چ ُ ] (نف مرکب ) زودخیز. تندخیز. جلدخیز. آنکه تند و سریع حرکت کند. تندرو : ای فلک پیمای چست چست خیز زانچه خوردی جرعه ای بر ما بریز. مولوی . رجوع به چست شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چست خیز. [ چ ُ ] (نف مرکب ) زودخیز. تندخیز. جلدخیز. آنکه تند و سریع حرکت کند. تندرو : ای فلک پیمای چست چست خیز زانچه خوردی جرعه ای بر ما بریز. مولوی . رجوع به چست شود.