چست گویی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چست گویی . [ چ ُ ] (حامص مرکب ) بدیهه گویی . سخن گفتن زود و بالبداهه اعم از نظم یا نثر. بالبداهه گفتن شعر : به چست گویی، سحر حلال در ره شعر چنان نمایم کز مای یا دماوندم . سوزنی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چست گویی . [ چ ُ ] (حامص مرکب ) بدیهه گویی . سخن گفتن زود و بالبداهه اعم از نظم یا نثر. بالبداهه گفتن شعر : به چست گویی، سحر حلال در ره شعر چنان نمایم کز مای یا دماوندم . سوزنی .