چشم شور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چشم شور. [ چ َ / چ ِ م ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) چشم بد که زود اثر کند. (آنندراج ). چشمی که بچیزها چشم زخم زند. (فرهنگ نظام ). چشمی که بشوری و چشم زخم زنی مشهور است و اشخاص یا اشیاء را به نگاه خود آسیب رساند. دیده ٔ شور. نظر شور. نگه شور : آبی جز آب تیغ که از چشم شور خلق لب تشنه را گره نشود در گلو کجاست . صائب (از آنندراج ). ◄ چشم حسود. (فرهنگ نظام ).