چلک
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(چِ یا چُ) (اِ.) ۱- کفچه دیگ، کفگیر. ۲- انگشت وسطی، بنصر.
(چُ لَ) (اِ.) ۱- طناب ابریشمی. ۲- کلافه (ریسمان ابریشم).
(چَ لَ) [ تر. ] (اِ.) ۱- کاسه چوبین. ۲- دلو برای کشیدن آب.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(چِ یا چُ) (اِ.) ۱- کفچه دیگ، کفگیر. ۲- انگشت وسطی، بنصر.
(چُ لَ) (اِ.) ۱- طناب ابریشمی. ۲- کلافه (ریسمان ابریشم).
(چَ لَ) [ تر. ] (اِ.) ۱- کاسه چوبین. ۲- دلو برای کشیدن آب.