چل
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(چِ) (ص.) ۱- کم عقل، نادان. ۲- دیوانه، مجنون.
(چُ) (اِ.) = چول. چر: آلت تناسل مرد، نره.
(چَ) (اِ.) سدی از چوب و علف و گل و خاک و سنگ که در پیش رودخانه بندند.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(چِ) (ص.) ۱- کم عقل، نادان. ۲- دیوانه، مجنون.
(چُ) (اِ.) = چول. چر: آلت تناسل مرد، نره.
(چَ) (اِ.) سدی از چوب و علف و گل و خاک و سنگ که در پیش رودخانه بندند.