چنگرگهاچه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چنگرگهاچه . [ چ َ گ َ گ َ چ َ ] (اِخ ) نام یکی از علمای برهمن . (ناظم الاطباء). از اکابر حکمای هندوستان بوده و در ٥٠٢٧ سال پس از هبوط آدم ابوالبشر ظهور نموده و در آن روزگار گشتاسب شاه ایران بوده است .وی برای تحقیق حال زردشت به ایران آمده و بعقیده ٔ پارسیان، زردشت از ضمیر او خبر داده و بدو (بزرتشت ) ایمان آورده بازگردیده . اصل نام او شنگراچا بود که بزبان علمی هندوان یعنی صاحب شریعت و زراتشت بهرام چگرنکهاچه بفتح جیم پارسی که با کاف ورای بنون زده وهای مجهول گفته : چونامه نزد چگرنکهاچه آمد دلش در شادی و در کاچه آمد. (آنندراج ) (انجمن آرا). رجوع شود به مزدیسنا چ ١ ص ٤٧٩.