چهار برجک سیستان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چهار برجک سیستان . [ چ ِ ب ُ ج ک ِ ] (اِخ ) دو محل به این اسم موسوم است، یکی آباد و دیگری خراب . چهار قلعه و آبادی بوده و بفاصله ٔ ثلث فرسخ به طور مربع، این چهار آبادی را چهاربرجک مینامیدند و در دوفرسخی رود هیرمند در سمت مشرق واقع بوده و چهاربرجک آباد مشهور به چهاربرجک سردار امانخان بلوچ واقع در ساحل رود هیرمند در طرف شمال قلعه دارد. در اطراف قلعه طایفه ٔ بلوچ از چوب گز خانه ساخته اند میان قلعه و در خارج ٣٠٠ خانوار بلوچ که تقریباً عده ٔ نفوس آنها ١٣٥٠ نفر میباشد سکنی دارند. پنج قریه از توابع چهاربرجک است و سکنه ٔ کلابلوچند. از چهاربرجک تاقلعه کرباسک یازده فرسخ است که در دو طرف رود هیرمند؛ یعنی در شمال و جنوب این رود چه در آبادی و چه در میان جنگل گز طایفه و ایل بلوچ ساکن میباشند این جماعت ١١٣٠ خانوار و مالدار هستند. گاو و گوسفند و شترهای خوب دارند. زراعت هم میکنند. (مرآت البلدان ج ٤).