واژه جو

چهارنعل تاختن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

چهارنعل تاختن . [ چ َ / چ ِ ن َ ت َ ] (مص مرکب ) راندن اسب به شتاب تمام . در تگ افکندن . چون باد صرصر راندن مرکب . بس تند دوانیدن . چهارگامه راندن . ◄ تند و تیز رفتن . با شتاب تمام رفتن .

معنی چهارنعل تاختن | واژه جو