چهله

چهله . [ چ َهَْ ل ِ ] (اِخ ) از قرای بلوک دشتستان فارس از نواحی تنگستان است . (از مرآت البلدان ج ٤ ص ٣٠٤ و فارسنامه ٔ ناصری ). دهی است از دهستان حومه ٔ بخش خورموج شهرستان بوشهر. در ١٢هزارگزی شمال باختر خورموج و خاور کوه مند واقع است، ١٩٧ تن سکنه دارد. از چاه آبیاری میشود. محصولش غلات و خرما و شغل اهالی کشاورزی است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).

چهله . [ چ ِ هَِل ْ ل َ / ل ِ] (ص نسبی ) منسوب به چهل . چله . اربعین : چهله چهل گشت و خلوت هزار ببزم آمدن دور باشد ز کار. نظامی . پادشاه اسلام در آن قشلاق چند روزی میخواست که خلوتی برسبیل چهله برآورد. (تاریخ غازانی ص ١٥٢). روشن نکنی دیده با لباس چهله ازرخت سیه تا ننشینی به ظلامی . نظام قاری .