چهل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چهل . [ چ ِ هَِ ] (عدد، ص، اِ) چهار دهه . عددی که از چهار برابر کردن عدد ده واحد مرتبه ٔ دوم یا مرتبه ٔ دهگان (عشرات ) پیدا شود. (٤٠ = ١٠ * ٤). عدد مابین سی و نه و چهل و یک . چل . چهله . چله . اربعون . اربعین . ربعون . قرنطین . قرنطینه . و نماینده ٔ آن در ارقام هندیه «٤٠» است و در حساب جمل «م ». مُسلِف ؛ زنی که بچهل و پنج سالگی رسیده باشد.