چهک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چهک . [ چ َ هََ ] (اِخ ) دهی است از بخش زابلی شهرستان سراوان در ٨هزارگزی شمال باختر زابلی کنار راه مال رو زابلی به ایرانشهر واقع است، ١٠٠ تن سکنه دارد. از چشمه آبیاری میشود. محصولش خرما، ذرت و غلات است . شغل اهالی کشاورزی است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٨).
چهک . [ چ َ هََ ] (اِخ ) دهی است از دهستان لادیز بخش میرجاوه ٔ شهرستان زاهدان در ١٥هزارگزی جنوب میرجاوه و ٨هزارگزی جنوب راه فرعی میرجاوه به خاش واقع است، ١٥٠ تن سکنه دارد، از قنات آبیاری میشود. محصولش غلات . پنبه، لبنیات است، شغل اهالی کشاورزی و گله داری است . سکنه از طایفه ٔ ریگی هستند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٨).
چهک . [ چ َ هََ ] (اِ مصغر) مخفف چاهک . چاه کوچک . چاه خرد.