چوار

چوار. [ چ َ ] (اِخ ) یکی از بخش های ده گانه شهرستان ایلام حدود آن بشرح زیر است : از طرف شمال به ارتفاعات کوه شرازول و بخش ایوان از طرف خاور به ارتفاعات کوه بانگول و دهستان خزل بخش شیروان چرادول از جنوب به بخش صالح آباد و سیاه کوه از باختر به مرز عراق . منطقه ای است کوهستانی . هوای قریه هایی که در دامنه ٔ ارتفاعات قرار دارند، سردسیر و قریه های دشت و تپه ماهور گرمسیر است . کوه شرازول و کوه بانگول و کوه سیاه در شمال و خاور بخش واقع شده است . رودخانه های این بخش عبارتند از: رودخانه ٔ گلال که از کوه شرازول سرچشمه گرفته پس از آبیاری کردن قریه های پلکانه، چشمه سرخ، پلک در قریه ٔ بوالحسن با رودخانه ٔ مورت یکی شده از مرز ایران خارج میشود. ٢- رودخانه ٔ قیران که از دامنه های کوه مانشت سرچشمه گرفته از هزارگزی جنوب خاور مرکز بخش عبور نموده داخل رودخانه ٔ مورت میشود. این بخش از ٤٣ آبادی بزرگ و کوچک تشکیل شده . جمعیت آن در حدود ٤٧٠٠ تن است . محصولات عمده اش گندم، جو، حبوبات، برنج و لبنیات است . مردمش بزراعت و گله داری اشتغال دارند. در آنجا صنایع دستی زنان از قبیل قالیچه، گلیم، چادرسیاه بافی رواج دارد. راه شوسه ٔ شاه آباد به ایلام از خاور بخش میگذرد. بقیه راههای بخش مالرو است . ساکنین بخش از دو طایفه ٔ بولی و ازکوازی هستند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).

چوار. [ چ ُ ] (اِخ ) مرکز بخش چوار شهرستان ایلام است که در ١٨ هزارگزی شمال باختر ایلام کنار راه شوسه ٔ ایلام به شاه آباد واقع شده . کوهستانی و سردسیر است . ٤٠٠ تن سکنه دارد. از چشمه و رودخانه ٔ مورت آبیاری میشود. محصولاتش گندم، جو، حبوبات، برنج و لبنیات است . مردمش به زراعت و گله داری اشتغال دارند. بخشداری، پاسگاه ژاندارمری، گمرک و یک دبستان چهارکلاسه دارد. صنایع دستی زنان قالیچه و گلیم بافی در آن جا رواج دارد. در ٢٠٠ گزی شمال آبادی تپه ای قدیمی وجود دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).