چوال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چوال . [ چ ُ ] (اِ) صورتی یا ضبطی از جوال است . غراره : و عاقل ترین مردمان در چوال محال ایشان (زنان ) رود. (سندبادنامه ٔ ظهیری ص ١٠١). و عقلا را بحبایل گفتار، چون کفتار، در چوال محال خود کنند. (سندبادنامه ٔ ظهیری ص ١١١). و چون کفتار بگفتار در چوال شد. (سندبادنامه ٔ ظهیری ص ٢٣٣).