چوب تراش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چوب تراش . [ ت َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان گرگاه بخش ویسیان شهرستان خرم آباد که در ٢٤ گزی خاور ماسور و ٢٤ گزی خاور راه شوسه ٔ خرم آباد به اندیمشک واقع است . جلگه و معتدل است . ٣٥٠ تن سکنه دارد. از رود طاف مشروب میشود. از محصولاتش غلات، لبنیات و حبوبات است . اهالی بزراعت و گله داری اشتغال دارند.راهش مالرو است . ساکنین آن از طایفه ٔ بازگراند و درچادر سکونت دارند. در این آبادی بقعه ای بنام مادر کک احمد وجود دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).
چوب تراش . [ ت َ ] (نف مرکب ) تراشنده ٔ چوب . خراشنده وورقه ها از سطح چوب برکننده . نحات . خراط. ◄ (اِ مرکب ) رند. (لغت محلی شوشتر نسخه ٔ خطی ). رنده . آلتی که بدان از سطح چوب ورقه های نازک جدا کنند.