چوست
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چوست . (اِ) درختچه ای است که درکلیه نقاط مرطوب جنگلهای شمال فراوان است . در مازندران آن را «جز»، درطوالش ورودسر «چوست » و «چشت »، در آستارا «هس » در رشت «کول »، «کول کیش » و «کوله خاس » و در برخی نقاط طالش «پل » مینامند. (جنگل شناسی تألیف کریم ساعی ج ١ ص ٢٠٨).