چوپانیان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چوپانیان . (اِخ ) سلسله ای از امرا که پس از درگذشت ابوسعید بهادرخان در قسمتی از ایران حکومت کردند. (٧٣٨ - ٧٥٨ هَ . ق .) مؤسس آن امیر شیخ حسن کوچک پسر امیر تیمورتاش بن امیر چوپان سلدوز است و پس از اوپسرش ملک اشرف حکومت کرد. خاندان چوپانی منحصر بهمین دو تن میباشد. (فرهنگ فارسی معین ). رجوع به مرآت البلدان ج ١ ص ٣٩٦، تاریخ عصر حافظ ج ١، ادوارد برون ج ٣، طبقات سلاطین اسلام ص ١٩٤ و تاریخ کرد ص ١٩٩ شود.