چوکک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چوکک . [ ک َ ] (اِ) جانورکی است که در ویرانه ها آشیانه کند و آن را بوم نیز گویند. (جهانگیری ). جغد را گویند، و آن پرنده ای است نامبارک و پیوسته در خرابه ها آشیان کند. و بوم را هم گفته اند و او نیز پرنده ای است از جنس جغد، لیکن بسیار بزرگ میباشد. (برهان ) (آنندراج ). نوعی از بوه و بوم که همه شب آواز کند: ضَوع ؛ بوم نر. (یادداشت مؤلف ). رجوع به بوم شود. ◄ فروخ ماکیان . جوجه ٔ ماکیان . (حاشیه ٔ فرهنگ اسدی نخجوانی ) : آهو با شیر کی تواند کوشید چوکک با باز کی تواند پرید. منوچهری (از حاشیه ٔ فرهنگ اسدی نخجوانی ).