چوگان خوردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چوگان خوردن . [ چ َ / چُو خوَرْ / خُرْ دَ ] (مص مرکب ) ضرب و زخم دیدن از چوگان . چوب خوردن : هرآینه که نشان گیرد از جراحت گوی چوبی محابا هر سو همی خوردچوگان . فرخی . وگر گوید ربایم زآن زنخ گوی بگو چوگان خوری زآن زلف بر روی . نظامی .