چپ انداز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چپ انداز. [چ َ اَ ] (نف مرکب ) مکار و حیّال [ حیله گر ]. (آنندراج ). آنکه مردم را مغلطه داده، کار از پیش برد. (آنندراج ). مکار و فریب دهنده . (فرهنگ نظام ) : راست میگویم این شکایت نیست نظر او بما چپ انداز است . حاذق گیلانی (ازآنندراج ). بعیاری چپ انداز جهانی بمکاری بلای خانمانی . زلالی (در تعریف ایاز، از آنندراج ). ای چپ انداز نشان تو بمذهب ها نیست گشتم آواره ٔ هفتادودو راه از دستت . رایج (از آنندراج ). ◄ کسی که تیر بازگشتنی زند. (آنندراج ) (غیاث ). قیقاج انداز. آنکه بر پشت اسب رو بطرف پشت سر برگردانده تیر اندازد. (فرهنگ نظام ). ◄ جنگ کننده بفریب . (آنندراج ).